Brian te Velthuis weer in competitie met derde plek in Vorden

Na een afwezigheid van 6 weken mag ik dan weer plaats innemen in het peloton veldrijders. Voor mij waren vooral de 2 weken na mijn val van het dak zeer pijnlijk.

Met een gebroken stuitje en 2 zeer zwaar gekneusde hakken waar scheurtjes in het bot waren geconstateerd en diverse lichtere kneuzingen die ik bij de landing op de grond had opgelopen was het met name de eerste week vooral op handen en voeten door het huis kruipen, leven op de pijnstillers en vooral niets kunnen doen.

Ik ben mij terdege bewust dat ik heel veel geluk heb gehad en ik waag mij zeker niet gauw weer op hoogtes – niet mijn ding. Tevens kreeg ik van een dakdekker (Kasper Vrielink) aangeboden dat als er weer iets was ik hem maar moest bellen. Kijk daar kunnen we wat mee......

Maar aan de andere kant is het ook het getrainde lijf dat je weer snel op de been helpt. Na 2 weken fietste ik al voorzichtig weer naar mijn vader in Markelo op de stadsfiets en ik maakte de omweg dermate groot dat ik daar een uur over deed.

Zo heb ik langzaam weer mijn training kunnen hervatten en mede door toedoen van teamgenoot John ben ik ook op de overdekte baan gaan trainen om zo weer wat snelheid in de benen te krijgen.

Met de GOW in Vorden voelde ik mij voldoende herstelt om weer aan de streep te gaan staan, al was die wat verder naar achteren dan ik gewoon was. Ik stond pas 4e rij en doordat de start relatief kort was raakte ik ingesloten en zag ik vooraan Riny Pley al wegrijden. Nu had ik niet de illusie om het vandaag te gaan winnen maar ik raakte ingesloten en op dit parcours was inhalen een hele klus. Het duurde daardoor 2 ronden voordat ik echt vrij baan had en mijn eigen tempo kon rijden.

In de voorlaatste ronde zag ik op de lange strook een teamgenoot in onze herkenbare kleding rijden. Het duurde echter even voordat ik mij realiseerde dat het Riny was die daar samen met Marcel Eelderink om de winst streed.

Doordat ik niet zwaarder kon schakelen door de bevroren achter cassette kon ik met name op de lange stroken niet een echt hoog tempo rijden maar het feit dat ik toch dichter gekomen was op de 2 rijders voor me geeft mij de bevestiging dat het met de conditie wel goed zit.

Zeker is wel dat ik van elke minuut van de koers genoten heb, ben zeer zeker blij met het feit dat ik nog op deze manier kan en mag koersen.